Говорителят блуди по разорено игрище – веднъж оживено с драма, сега разваляно. Деца играят сред балките. Контрастът очертава медитацията на поемата:
Тон: замислен, елегичен, тихо надъен. Руините не са край – те са сцена за мечтите на следващото поколение.