„Самотно задоволство“ е поема, приписана на Уилям Уордсуърт, която слави тихата радост от ходене сам в природата. Говорителят описва самотна разходка през селото, наблюдавайки видове и звуци – птици, потоци, вятър – и размишлявайки как такива моменти възстановяват духа. Поемата изследва теми на самотност, целителната сила на природата и вътрешен мир.
Поемата се състои от четири строфи, всяка с отделен фокус:
Бележка за строфите: Строфите са структурни единици на поемата, подобни на параграфи в прозата, често разделени с празни редове и споделящи последователен метър или рима схема.