Когато редовете на поема са подредени да приличат на разпростени птичи крила, формата сама става метафора. Формата предполага свобода, движение и аспирация — желанието на поета да надхвърли границите, да лети творческо и да носи читателя на имагинерен полет. Това е визуално олицетворение на самия освобождение, който думите описват.