Кокерд (средноанглийски) означава запомнян, изразходван или направо надменен. Произхожда от „ту кокер“ (запомням домашен любимец). У Шекспир Фолстаф е описан като кокерд – прекалено подхранен и самонадеян. Терминът може да подсказва и нещо гнило или развалено от излишък. Носе негативен, критичен тон.