Заглавието идва от стихотворението „Харлем“ (1951) на Ленгстън Хюгс:
„Какво става с отложена мечта?
Изсъхва ли
като грозде на слънце?“
Пiesaта на Лорейн Хансбери (1959) се центрира около отложените мечти на семейство Янгър – собствена къща, медицинско обучение, собствен бизнес – счупени от расова дискриминация и икономично подтискане в Чикаго на 1950-те. Метафората с „грозде“ идеално обобщава мечтите, изсушени от системна небрежност, но пiesaта също пита: могат ли такива мечти да се оживеят? Заглавието сигнализира и за щетите на отлагането, и за сърдечността на действие.